نوآوري عمل مختص كارآفرين است، ابزاري است كه كارآفرين به وسيله منابع ثروت زاي جديد ايجاد مي كند تا منابع موجود را غنا بخشد و پتانسيل آنها را براي توليد ثروت، فزوني دهد.

علاقه فزاينده به كارآفرين نمودن سازمان و تلاش در جهت نهادينه كردن فرهنگ كارآفريني در آن موجب شده تا استراتژي هاي گوناگون از سوي صاحب نظران به منظور ايجاد كارآفريني سازمان طراحي و ارائه شوند.

با مطالعه مسير تكامل ديدگاه هاي مختلف مي توانيم دو نوع استراتژي اصلي را در اين رابطه نام ببريم:

1) استراتژي وجود فرد كارآفرين در سازمان يا كارآفريني درون سازماني 

2) استراتژي ايجاد كارآفريني در سازمان